در متون علمی، یکی از نکات مهمی که گاهی از آن غفلت میشود، قواعد بزرگنویسی (Capitalization) پس از حروف یونانی است. این موضوع بهویژه در عنوانها، زیرعنوانها، سرتیترها، سرستونهای جداول و همچنین ابتدای جملات اهمیت بیشتری پیدا میکند. طبق استانداردهای نگارشی، زمانی که یک حرف یونانی کوچک در ابتدای ترکیب قرار میگیرد، اولین حرف غیر یونانی بعد از آن باید با حرف بزرگ نوشته شود. این کار باعث میشود ساختار ظاهری متن علمی استاندارد و قابل خواندن باقی بماند. برای مثال:
β-Blocker use during pregnancy increases the risk that an infant will be small for gestational age.
در این جمله، حرف یونانی β کوچک است اما B بهعنوان اولین حرف غیر یونانی، با حرف بزرگ نوشته شده است.
با این حال، یک استثنا وجود دارد: خود حرف یونانی نباید بزرگ نوشته شود، مگر اینکه آن واژه ذاتاً با حرف یونانی بزرگ تعریف شده باشد. در چنین شرایطی، برعکس قانون قبل، اولین حرف غیر یونانی باید کوچک نوشته شود تا ساختار علمی عبارت حفظ گردد. برای نمونه، در عبارت زیر، چون ∆ بهصورت بزرگ استفاده میشود، حرف t در ادامه کوچک مینشیند:
∆1-3,4-trans-tetrahydrocannabinol is 1 of 2 psychoactive isomeric principles in cannabis.
این تفاوت کوچک در ظاهر، نقش بزرگی در رعایت دقت علمی و جلوگیری از اشتباهات چاپی دارد.
رعایت این اصول در متون پژوهشی و تخصصی نهتنها نشاندهنده تسلط نویسنده بر استانداردهای علمی است، بلکه باعث میشود خواننده نیز با سرعت و سهولت بیشتری مفهوم را درک کند. در بسیاری از رشتههای پزشکی، شیمی، داروسازی و زیستشناسی، ترکیبات علمی شامل حروف یونانی بسیار رایجاند. بنابراین، توجه به این قواعد در فرآیند نگارش مقاله، تهیه گزارشهای علمی یا تدوین محتوا برای وبسایتهای علمی میتواند کیفیت نهایی متن را به شکل چشمگیری افزایش دهد.
دیدگاههای ثبت شده